Door de vertrouwde potvorm of schaal uit zijn evidente/alledaagse
vormgeving te halen, wordt bij de kijker een gevoel van vervreemding
gecreëerd.
De vormgeving/installatie roept bij iedereen een
verschillende associatie op (cfr. natuur, andere culturen,
eigen herinneringen...) waardoor het werk naast een
esthetische functie een diepere abstractere functie krijgt.
De keramische stokken verruimen een versterken dat
effect. Het spelen met evenwicht en onevenwicht geeft
beweging aan het werk, zoals je die in de dans ervaart.
Het blijft dansen op een slappe koord.
|
